Około sześć miesięcy temu wyszłam za mąż za Jana. Moja mama pomogła nam rozwiązać problem mieszkaniowy, pozwalając nam zamieszkać w jej jednopokojowym mieszkaniu. Jednak ostrzegła nas, że mamy osiem lat na zakup własnego mieszkania. Mam młodszego brata, więc gdy skończy 18 lat, mieszkanie zostanie sprzedane, a pieniądze podzielone po równo. Wszyscy zgodzili się na to rozwiązanie.
Miała męża, ale był notorycznie nieodpowiedzialny. Więc Kasia postanowiła zwrócić się do mnie. Aby ułatwić sprawę, przyprowadziła swojego psa i kilka roślin. Razem próbowaliśmy zarządzać wszystkim, ale nie poszło zgodnie z planem.
Zawsze chciałam mieć dzieci, najlepiej dużo. Jako mała dziewczynka opiekowałam się zwierzętami, jakbym była ich matką. Nie mogłam się doczekać, aż zostanę prawdziwą mamą. Miałam wspaniałe wizje życia, jakie będę prowadzić. Zmęczenie i stres nie miały miejsca w mojej wizji. Wyobrażałam sobie, że mieszkam w małym, przytulnym domu z ogrodem, strzeżonym przez dużego psa. Ale rzeczywistość okazała się daleka od moich marzeń i powoli mnie wykańcza.
To nie tak, że zachowuje się irracjonalnie. Po prostu insynuuje, że zależy nam tylko na jej pieniądzach i na niczym innym. Dlatego Mama odmawia komunikacji z nami.
Wychowywałam syna sama po tym, jak jego ojciec nas opuścił, gdy miał zaledwie dwa lata. Kiedy Jakub skończył 23 lata, poznał dziewczynę, która wkrótce zaszła w ciążę, co skłoniło ich do szybkiego ślubu. Dziewięć miesięcy później powitali na świecie piękne dziecko. Jakub i jego żona, Emilia, mieszkają z jej babcią, która ze względu na swój wiek ma bardzo trudny charakter. Babcia Emilii często się kłóci.
„Mamo, już Cię nie kocham. Chcę mieszkać z tatą.” Te słowa wypowiedział mój sześcioletni syn, zakładając buty i mocno naciągając czapkę na uszy. Zebrał wszystkie swoje zabawki, książki i ubrania. Nawet pożegnał się z naszym psem, mówiąc mu, żeby był grzeczny i nie sprawiał kłopotów. Wtedy zrozumiałam, że mój syn nie żartuje. Rozwiodłam się z jego ojcem ponad trzy lata temu.
Bez względu na to, co się dzieje, nigdy nie jest wystarczająco dobrze, narzeka, mówi złośliwe rzeczy i patrzy na mnie w sposób, który sprawia, że czuję się niechciana.
Kilka lat temu rozwiodłam się z mężem, Markiem. W tym czasie nasza córka miała zaledwie półtora roku, ale nie chciałam trwać w małżeństwie tylko ze względu na nasze dziecko. Byłam gotowa iść dalej i w końcu to zrobiłam, wchodząc w nowy związek z mężczyzną o imieniu Jan. Jan jest zupełnie inny niż mój były mąż. Podczas gdy Marek uważał, że jego
Ta sytuacja pozostawiła mnie w konflikcie, ale było to trochę żałosne, że miała jeszcze czas zadzwonić. Moja teściowa nigdy nie była ze mnie zadowolona i zawsze znajdowała coś do skrytykowania.
Pewnego dnia poprosiła swojego syna i jego rodzinę, aby się wyprowadzili, deklarując chęć życia w samotności. Biorąc pod uwagę egoistyczne skłonności mojego brata, nie jest zaskoczeniem, że do tego doszło.
Pięć lat temu moi teściowie pożyczyli od nas znaczną sumę pieniędzy. W tamtym czasie była to dla nas duża kwota. Były to pieniądze z mojego zasiłku macierzyńskiego i naszych oszczędności. Pieniądze po prostu leżały na koncie. Moi teściowie pilnie potrzebowali naprawić coś w swoim domku letniskowym. Moja teściowa, pani Anna, uwielbia swój domek letniskowy.
Mam na imię Jan. Moja była żona, Anna, i ja byliśmy małżeństwem przez 25 lat. Byłem żywicielem rodziny, a ona zajmowała się naszym domem. Nigdy nie chciałem, żeby pracowała; cieszyłem się, że jest dla naszej rodziny. Ale w końcu zmęczyłem się nią. Szanujemy się nawzajem, ale miłość zgasła. Myślałem, że to normalne. Potem wszystko się zmieniło.
