Po co brać kredyt hipoteczny, skoro można poczekać na spadek? Dokładnie tak postanowił zrobić Damian, brat mojego męża. Z żoną i trójką dzieci nie chcieli brać kredytu. Zamiast tego wszyscy czekali, aż babcia Karolina umrze, aby mogli odziedziczyć jej dom. Tymczasem cała rodzina mieszkała w domu Karoliny. Ale życie w takim układzie było dalekie od łatwego.
W cieniu tętniącego życiem miasta, znajdowała się urokliwa wioska, którą moja córka, Ela, uwielbiała odkrywać. Szczególnie upodobała sobie jeden stary dom, który zdawał się szeptać historie z przeszłości. Gdy wyobrażała sobie życie, które tam kiedyś toczyło się, zaczęło ją dręczyć głębsze pytanie o sens życia.
Mogę nawet wskazać dokładny moment, ponieważ ta data na zawsze utkwiła mi w pamięci. To wtedy naprawdę zrozumiałam prawdziwe postawy zarówno mojej synowej, jak i mojego syna.
Mój syn, Bartek, ożenił się z Natalią, sprytną kobietą, która szybko owinęła go sobie wokół palca. Teraz wpływa na niego przeciwko mnie, twierdząc, że nie chcę jego szczęścia i myślę tylko o sobie. Problem? Odmówiłam zamiany domów z nimi. Jako wdowa z jednym dzieckiem, myślałam, że wychowałam go w kochającej, pełnej rodzinie.
– Na koniec moja teściowa odmówiła wyprowadzki z naszego jednopokojowego mieszkania, możecie w to uwierzyć? – trzydziestosześcioletnia Ela prawie płakała. – Odliczałam dni, aż w końcu będziemy mogli żyć osobno! Uzgodniliśmy to razem, wszystko było ustalone. Sama się zgodziła! Spłacaliśmy kredyt hipoteczny na ten dom przez dziesięć lat! A teraz mówi
Halina nigdy nie lubiła swojej synowej, ale nikt nie spodziewał się takiego traktowania dziedzica. Kobieta krzyczała, że Aleksandra powinna opuścić dom z dzieckiem.
Gdzie indziej znajdę taką gospodynię, która pracuje za darmo? Jak czuje się kobieta w wieku 45 lat? Wciąż dość młoda, atrakcyjna i pełna nadziei. Wszystko może się jeszcze zdarzyć. Anna miała swoją córkę, Martę, gdy miała 20 lat. Teraz Marta ma 25 lat. Mieszkały razem w dwupokojowym mieszkaniu i były najlepszymi przyjaciółkami. Wyglądały prawie jak siostry.
„Nigdy nie dostałam jasnego wyjaśnienia,” mówi sfrustrowana Róża. „Tylko jakieś bzdury o przeczuciu i jak powinnam mu zaufać. Nigdy się tego nie spodziewałam.”
„Teściowa podarowała nam dom na nasz ślub, możecie w to uwierzyć?” wykrzyknęła dwudziestoośmioletnia Ela. „Technicznie rzecz biorąc, podarowała go swojemu synowi, ale i tak! To była kompletna niespodzianka; nie mieliśmy pojęcia, że coś takiego się wydarzy. Wiedzieliśmy, że odziedziczyła inny dom, ale nigdy nie myśleliśmy o przeprowadzce tam. Cała sytuacja była tak niespodziewana…”
Poznałam Bronisława w tętniącym życiem mieście Warszawa. Był rodowitym warszawiakiem z własnym mieszkaniem, a nasz związek szybko przeniósł się do jego miejsca. Wkrótce okazało się, że spodziewam się dziecka, ale życie przybrało nieoczekiwany obrót.
Kasia mieszkała ze swoim mężem, Piotrem, w ich własnym domu. Dom znajdował się na przedmieściach. W naszym miasteczku jest wiele takich domów, które wyglądają jak typowe wiejskie chaty. Jest pięknie, cicho i pełno zieleni. Można uprawiać ogród lub nawet trzymać kury, jeśli ktoś chce. Kilka kroków dalej znajduje się główna ulica miasteczka z komunikacją miejską.
Oszukał mojego męża, twierdząc, że tak bardzo za nim tęsknił, że został u nas na dwa tygodnie. To miał być rodzinny weekend. Minęło dużo czasu.
