To historia moich największych ran – i rozdroża, na którym musiałam zdecydować, czyj głos będzie głośniejszy: męża, czy serca pełnego wspomnień rodzinnych. W jedno burzowe popołudnie wszystko się rozpadło – zostały tylko łzy, żal i cisza, w której nawet zegar odmierzał kolejne złamane obietnice. Dziś ciągle szukam odpowiedzi – czy wybierając jedno, nie tracimy zawsze drugiego?