Wracałam do domu po kolejnej służbie i już w progu usłyszałam, że znowu zawiodłam — nie pracę, tylko jego i całą rodzinę. Żyłam między mundurem a oczekiwaniem, że będę „normalna”: cicha, dostępna, gotowa na obiad o równej godzinie. W końcu musiałam wybrać, czy ratuję spokój w mieszkaniu, czy własną wolność.