Nazywam się Weronika i kiedyś wierzyłam, że rodzina to najważniejsze wsparcie. Gdy mój syn Kuba ciężko zachorował, zostałam sama – najbliżsi odwrócili się ode mnie, a ja musiałam walczyć nie tylko o jego zdrowie, ale i własną godność. Ta historia to zapis mojej samotności, rozpaczy i nadziei, której nie pozwoliłam sobie odebrać.