Opowiadam o wieczorze, kiedy znalazłam moją córkę Zosię w kuchni, w trakcie silnych skurczy, podczas gdy jej mąż oglądał mecz. To wydarzenie zmusiło mnie do refleksji nad tym, jak kobiety często zapominają o sobie dla innych i jak rodzinne schematy powtarzają się z pokolenia na pokolenie. To moja osobista podróż przez ból, poczucie winy i nadzieję na zmianę.