Jeszcze kilka lat temu spałam na ławce w parku, a dziś prowadzę stowarzyszenie pomagające osobom w kryzysie bezdomności. Opowiadam Wam moją historię, pełną bólu, upokorzenia, ale też nadziei i walki o siebie. Chcę, byście poczuli, jak to jest stracić wszystko i odzyskać sens życia dzięki ludziom i własnej sile.
Urodziłem się bez uszu w małej wsi pod Koszalinem. Przez lata żyłem w ciszy, obserwując świat pełen dźwięków, których nie mogłem doświadczyć. Dopiero gdy medycyna dała mi szansę na słuch, zrozumiałem, jak bardzo pragnąłem być częścią tego świata.
Jestem Zofia Wiśniewska i nigdy nie sądziłam, że w wieku pięćdziesięciu lat los postawi mnie przed wyborem, który zmieni całe moje życie. W obcym domu, pośród ludzi, których nie znałam, odnalazłam rodzinę, jakiej zawsze mi brakowało. Ta historia to opowieść o samotności, nadziei i niespodziewanych więziach, które potrafią odmienić nawet najbardziej zatwardziałe serce.