Po śmierci mojego ojca, Franciszka, przeprowadziłam się z mamą, Anną, do jego starego domu. W tamtym czasie kończyłam studia, a Anna, która nigdy nie pracowała, miała trudności z adaptacją. Nasze wspólne mieszkanie prowadziło do ciągłych konfliktów, szczególnie w kwestii wspólnych przestrzeni, takich jak kuchnia.
Konflikt między mną a moją córką zaczął się lata temu. Proces oddalania się rozpoczął się wcześnie, a w wieku 15 lat Gabriela przestała dzielić się ze mną swoim życiem.
Moja sąsiadka, pani Elżbieta, ma 68 lat i mieszka sama. Często ją odwiedzam, aby jej dotrzymać towarzystwa i przynieść coś słodkiego do naszej herbatki. Lubimy rozmawiać na różne tematy, a ona chętnie dzieli się opowieściami ze swoich podróży. Elżbieta zazwyczaj unika rozmów o swojej rodzinie, ale pewnego dnia postanowiła opowiedzieć mi o swojej zrażonej do niej dorosłej córce, Katarzynie, z którą straciła wszelki kontakt.
