Znalazłam w szufladzie zeszyt mojego syna, a jedno zdanie zmroziło mi krew w żyłach. Przez lata wierzyłam, że jestem dobrą matką, a on po prostu uczył się być niewidzialny. Ta historia to moje rozliczenie z przeszłością i próba zrozumienia, jak naprawić to, co zostało zniszczone.
Jestem Zosia Kowalska. Od śmierci mamy nie wypowiedziałam ani słowa, aż pewnego dnia weszłam sama na aukcję psów policyjnych w Złotowie. To, co tam się wydarzyło, na zawsze odmieniło moje życie i serca wszystkich obecnych.
Od pierwszego dnia, gdy zobaczyłam Maję skuloną pod klatką schodową, wiedziałam, że jej historia będzie odbijać się echem w moim życiu. Moje własne dzieciństwo, pełne cichych konfliktów i rodzinnych tajemnic, wróciło do mnie z całą mocą. Ta opowieść to nie tylko o niej – to także o mnie, o mojej matce, o tym, jak próbujemy uleczyć siebie, ratując innych.