Lodówka to nie stołówka! Jak córka i jej „przyjaciele” doprowadzili mnie do łez
Opowiadam o tym, jak moja córka Zosia i jej liczni znajomi zaczęli traktować nasz dom jak stołówkę, co doprowadziło do rodzinnych napięć, łez i głębokiej refleksji nad granicami gościnności. Zmagam się z poczuciem winy, zmęczeniem i próbą zrozumienia, gdzie kończy się dobroć, a zaczyna wykorzystywanie. To historia o matczynej miłości, rozczarowaniu i poszukiwaniu równowagi.