Moje trzydzieste piąte urodziny zamieniły się w rodzinny koszmar, kiedy szwagierka publicznie mnie upokorzyła, by uniknąć oddania pożyczonych pieniędzy. Zamiast świętować, musiałam zmierzyć się z bolesną prawdą o rodzinnych relacjach i braku solidarności między kobietami. Czy w rodzinie naprawdę ważniejszy jest pieniądz niż miłość i wsparcie?
Od pięciu lat żyję w cieniu rodzinnego długu, który pożyczyliśmy teściom. Każda rodzinna kolacja to pole bitwy, a ja jestem rozdarta między lojalnością wobec męża a poczuciem sprawiedliwości, które podsyca moja mama. Ta historia to opowieść o milczeniu, winie i cenie, jaką płacimy za rodzinne sekrety.
Pięć lat temu pożyczyliśmy teściom sporą sumę pieniędzy. Teraz mój mąż chce zapomnieć o długu, ale moja mama nie daje mi spokoju i namawia, by się upomnieć. Każdego dnia czuję się rozdarta między lojalnością wobec rodziny męża a własną rodziną.
Kiedy Kacper i ja potrzebowaliśmy funduszy, aby zacząć budować nasz wymarzony dom, zwróciliśmy się do jego siostry, Zuzanny, o pożyczkę, obiecując jej szybki zwrot. Nie wiedzieliśmy jednak, że nasza sytuacja finansowa wkrótce drastycznie się pogorszy. Kacper stracił pracę, a ja desperacko szukałam nowego źródła dochodu. Pomimo naszych starań, przez lata nie udało nam się wyjść z cienia długu, który nad nami wisiał.
